Ang paglilinis ko ng sarili kong kwarto ay minsan lang sa isang taon. Haha. At sa taong ‘to. Kahapon ang minsan na ‘yon. Haha. Hindi ko alam pero madalas talagang inaasa ko pa sa mama ko ang paglilinis. Hindi ko din madalas tiklupin ang sarili kong damit, kahapon lang talaga ako sinipag. Sa lahat ng gawaing bahay, mag-hugas lang ng pinggan ang pwedeng iasa sa akin, the rest wala na. Utusan man ako, at magsabi ng oo tiyak na drawing lang lahat ng ipapangako ko. Tamad ako for short. Pero mapagmahal akong anak at sa paglalambing nalang ako bumabawi kasi alam ko na nakakakunsumisyon talaga ang katamaran ko. Pero mula nang ayusin ko kahapon ang kwarto ko, parang sumipag ako ng konti, may matapakan lang akong konting alikabok, nagwawalis nanaman ako. Siguro, ganun talaga kapag sariling pinagpaguran, ayaw mong madumihan.